15. Staatsterreur  (februari 2002)

Achter onze ruggen om vinden er soms in het hoogste bestuursorgaan lugubere spelletjes plaats, die zeker het daglicht niet kunnen verdragen. Machtsmisbruik door de Overheid, bijvoorbeeld, vindt voornamelijk achter de schermen plaats, goed beschermd tegen uitlekken. In het conflict Trading Advice/Broersma versus de Overheid ben ik door het bestuursorgaan kennelijk tot rechteloos burger gepromoveerd. Het recht op bescherming van de wet mag ik klaarblijkelijk van ons hoogste bestuursorgaan niet beleven. Er is duidelijk gebleken, dat ik niet tegen fraude van de staatssecretaris en zijn onderdanen beschermd ben. In nagenoeg alle hiërarchische organisaties wordt aanpassing gevraagd aan de wensen van wie het voor het zeggen heeft. Dat blijkt zeker voor de Overheid te gelden.

Het conflict Trading Advice/Broersma versus diverse Nederlandse Overheidsinstellingen kenmerkt zich door een reeks droevige gebeurtenissen. Het is, in het kader van rechtvaardigheid en voor mij persoonlijk, een echt drama geworden. Nadat zij eerder een aantal zeer ernstige, domme en verwijdbare fouten gemaakt had, heeft het gedrag van de Overheid, in de verantwoording en de verdediging van die fouten, zich gemanifesteerd als een totaal gefantaseerde klucht, een toneelstukje met een weinig komische inhoud. Een gebeurtenis waarin slechts enkele ambtenaren zich normaal van hun plicht hebben gekweten, namelijk het behoorlijk toepassen en handhaven van de wet, in woord en daad. Zoals in iedere oorlog is, ook in het conflict Trading Advice versus de Overheid, de waarheid nadrukkelijk het eerste slachtoffer geworden. Het schrikbarend groot aantal van maar liefst vier zeer belangrijke en invloedrijke belastingambtenaren, waaronder zelfs de Directeur-Generaal van de Belastingdienst, hebben zich, tot mijn grootste ontsteltenis, als ordinaire fraudeurs en oplichters gemanifesteerd. Zij tonen zich overduidelijk boven de wet en regels verheven, en geven zeker geen invulling aan de plicht van de Overheid, dat zij altijd volledig integer moet zijn. Wijlen minister Ien Dales merkte destijds noch maar eens expliciet en publiekelijk op, dat de Overheid zelfs niet eens een beetje integer kan of mag zijn (zie menukeuze "5. Hoe wordt integriteit, corruptie enz."). De praktijk in de affaire Trading Advice toont tevens onweerlegbaar aan, dat belastingambtenaren ongehinderd, ongecontroleerd en ongestraft de wet kunnen (blijven) negeren, en volslagen willekeurig en onrechtmatig in strijd kunnen handelen met het belang van een belastingplichtige. Zij kunnen zelfs een belastingplichtige zijn wettelijke bescherming moeiteloos onthouden. Zonder dat het eigen controlesysteem van de Overheid zich ook maar één keer kritisch toonde over haar foute gedrag. En dat allemaal ook nog eens op kosten van de belastingbetaler.

Het blijkt te kunnen gebeuren wat nooit zo bedoeld was, machtsmisbruik en willekeur.

Niet alleen blijft het slachtoffer (de belastingplichtige) benadeeld en beschadigd achter, zelfs met het aantonen van zijn gelijk, blijkt hij in zijn verweer tegen de Overheid bijna kansloos. Gelijktijdig blijven de delinquenten ook nog ongecorrigeerd en onbestraft. Dat zo’n ontsporing ongecorrigeerd "dient" te blijven, kan in ons rechtssysteem toch nooit de bedoeling zijn geweest. We willen liefst geen bananenrepubliek genoemd worden. Wanneer een belastingplichtige zich aan financiële malversaties (b.v. belastingfraude) schuldig gemaakt zou hebben, in die mate waarin Overheidsambtenaren dat in het conflict Trading Advice versus de Overheid gedaan hebben, dan zou deze belastingplichtige, wanneer hij daarbij betrapt zou worden, met ernstige maatregelen rekening moeten houden. Daartoe kan zelfs onmiddellijke vrijheidsberoving behoren, maar minimaal een diepgaand onderzoek van de FIOD en Justitie.

Daartegenover staat het volledig ontbreken van een serieuze controle op de frauduleuze handelingen van de ambtenaren in mijn conflict door o.a. De Nationale Ombudsman en de commissie voor de Verzoekschriften van de Tweede Kamer der Staten Generaal, of anderen. Zo blijft het deksel op de beerput. De betroffen Overheidsdienaren zijn mij kennelijk als een subversief persoon gaan zien, die bestreden moet worden, en meedogenloos geestelijk gemarteld mag blijven worden.

De teneur van de verdediging van de betrokken overheidsdienaren, maar inmiddels ook, omdat het allemaal veel te lang duurt, van vele volgers van het conflict, luidt momenteel ongeveer als volgt.

"Maar meneer Broersma, waarom blijft u nu nog steeds zo zeuren, dat u door de Overheid onrecht is aangedaan? De Belastingdienst, t/m het hoofd van de eenheid persoonlijk, heeft zeer uitvoerig naar "uw klagen" gekeken en opnieuw gekeken, het Ministerie heeft er op alle niveaus, t/m de Directeur-Generaal en de plaatsvervangend Directeur-Generaal, naar gekeken en opnieuw naar gekeken, en zij hebben het meermaals gecontroleerd. De Nationale Ombudsman heeft "uw klagen" beoordeeld en geen fouten ontdekt, de Vaste Commissie van de Tweede Kamer der Staten Generaal en de Commissie voor de Verzoekschriften van de Tweede Kamer der Staten Generaal hebben zich voor u ingespannen, en vonden geen reden tot optreden. En ook de heer De Wijkerslooth de Weerdesteijn, voorzitter van het college van procureurs-generaal, liet u weten geen reden te zien voor het instellen van, een door u gevraagd, strafrechterlijk onderzoek. En ten slotte liet de staatssecretaris van Financiën, mede namens de minister van Financiën, nota bene in naam van Hare Majesteit, koningin Beatrix, u weten, dat de Overheid geen fouten heeft gemaakt! En toch blijft u maar zeuren en zeuren. Waarom zou u uiteindelijk toch gelijk hebben, en waarom zouden wij u moeten geloven?"

Het lijkt een mens eigen, om de ernst van overtredingen, in dit geval door de Overheid, automatisch af te zwakken, wanneer die overtredingen ontweken en ontkend worden. Bovendien ontstaat er door het verstrijken van de tijd automatisch twijfel, zelfs als deze twijfel geheel ten onrechte is.

"En anderzijds meneer Broersma, wanneer u gelijkt hebt, en wanneer het waar is wat u beweert, dan zouden vier belangrijke (top)ambtenaren en de bewindslieden van Financiën onmogelijk meer in het openbaar bestuur te handhaven zijn! Want zo is toch b.v. oud minister en oud burgemeester Bram Peper voor veel minder op moeten stappen. U gelooft toch zeker niet, dat deze (top)ambtenaren, de staatssecretaris en de minister zo dom zouden zijn, om hun reputatie en hun loopbaan in de waagschaal te stellen, alleen om u een poets te bakken."

Overheidsgedrag wordt tot een misdaad, wanneer de beweegredenen en motieven voor dat gedrag in strijd met de rechtsorde zijn. We dienen kennelijk te aanvaarden, dat alle betroffen overheidsinstellingen organisatorisch en beleidsmatig worden aangestuurd door een politiek met kenmerken als, behartiging van het eigen belang met gelijkertijd minachting voor het belang van een belastingplichtige, dus van de gewone burger, list en bedrog en het ontbreken van, aanwezig geachte, integriteit en beroepsernst, Het bedrog inzake Trading Advice/Broersma achtten zij, binnen hun organisatie, kennelijk een te verwaarlozen risico, wat bovendien, als het fout mocht gaan, door mensen met de juiste nestgeur goed te beheersen valt. Ik herhaal de woorden van Hare Majesteit nog maar eens.

"Mensen kunnen verblind zijn om hun geweten te sussen, door wat krom is recht te praten. In waan en zelfbedrog kunnen kwade praktijken heel lang worden voortgezet. Wat echt fout is, kan natuurlijk niet worden getolereerd."

De emotionele kant, mijn psychische gesteldheid.

"Onder een enorme psychische druk dreigde ik volledig te desintegreren. De gevolgen van de gedragingen van de Overheid gingen mijn financieel draagvlak ver te boven, en ik kwam aan of over de grens van mijn geestelijk incasseringsvermogen. Men wordt geacht de controle over zichzelf te behouden, maar toch dreigde ik op meerdere momenten de controle over mezelf juist te verliezen. Je mag dan niet in een situatie geraken dat je alleen maar door slecht nieuws getroffen wordt. Ik kon evenwel niet verhinderen, dat de Overheid de bron was van alleen maar slecht nieuws. Er waren geen argumenten meer waarmee ik getroost kon worden. Het waren pikzwarte momenten met uitbarstingen van wanhoop. En daarna zit je lange tijd met een lege accu.

Ben je nog wie je was, als je niet meer kunt wat je kon (Renate Dorrestein)

Zwaar aangeslagen, geplaagd door dagelijkse onmacht en angst bleef ik alleen achter. De Overheid gaf aantoonbaar niks om mijn persoon. Politici slaken, zoals gebruikelijk "wilde" kreten, waarmee zij slechts lucht verplaatsen. Wim Kok bijvoorbeeld: "Als dingen niet goed zijn gelopen, dan komt het toch goed ", en "Openheid heelt alle wonden!" of "Terroristen ondergraven de fundamenten van de rechtsstaat" (de Overheid is soms, en zeker in mijn geval, zelf terrorist). Volgens Klaas de Vries "moeten we alle gevolgen willen accepteren". Wat zou hij daar mee bedoelen?

Door de affaire verloor ik niet alleen een zelfstandig inkomen, maar verloor ik ook op geestelijk gebied o.a. mijn eer en mijn waardigheid (al is dat hersteld), mijn geloofwaardigheid, mijn vrijheid en mijn onafhankelijkheid. Ik leed volslagen ten onrechte gezichtsverlies, en ik was tevens niet meer in staat mijzelf verder te ontwikkelen. Overeind blijven was mijn motto geworden, en meer kon ik jarenlang ook niet. Deze website geeft aan, dat ik aan een herstel bezig ben. Ik las het volgende;

Het zijn niet de grote dingen waardoor je in een gekkenhuis belandt. 
Nee, het is door de aaneenschakeling van kleine tragedies
dat je in een gekkenhuis komt…
Niet door de wissel die de liefde op je trekt
maar door een schoenveter die breekt
terwijl je geen tijd meer hebt.

Soms zijn we ten prooi aan wat de Amerikaanse schrijver Bukowsky het ‘schoenvetereffect’ noemt. De psycholoog Lazarus denkt dat de ogenschijnlijk onbelangrijk kleine dingen die mensen opbreken eigenlijk minder triviaal zijn dan ze lijken. Het zijn namelijk symbolen voor iets anders. Het gaat dan niet om de schoenveter zelf, maar om het signaal dat zoiets afgeeft: we zijn de greep over ons leven aan het verliezen, we kunnen zelfs de stomste dingen niet meer het hoofd bieden. Of erger nog: we hebben die zelfs een kans gegeven. Een gebroken schoenveter wordt dan de druppel die de emmer doet overlopen.

Martelen is op lichamelijk en geestelijk gebied een zeer ernstige aanslag op de menselijke waardigheid. Waarom heeft de Overheid haar macht misbruikt om mij, als één van haar burgers, zó te folteren?

Gemarteld worden door de Overheid maakt iemand tot een minderwaardig mens. Ik ben arbeidsongeschikt geraakt, en ik heb maar een zeer beperkte restcapaciteit van wat ik eerst kon. Bovendien word ik, al een aantal jaren, in een financiële klem gevangen gehouden door een maandelijks netto te besteden bedrag van 300 gulden (na, een vrijwillige, schuldsanering blijft dit over van mijn bijstandsuitkering van 1500 gulden) om te wonen en te leven. Zulke omstandigheden plaatst iemand voor grote problemen. Bedelen is mijn rol geworden, afhankelijk zijn van de goedgeefsheid van een ander. Hoelang kun je dat zelf volhouden, en hoe lang gaan de weldoeners hierin mee? Mijn vertrouwde sociale positie was ik vlug kwijt. Ik werd en wordt nog vaak getroffen door hevige angst, en ik heb nog veel last van onmacht, en daardoor verhindert iedere kans op herstel en een normaal sociaal leven. Ik was soms in zeer grote geestelijke problemen. De vernederingen die ik heb moeten ondergaan zijn allemaal een gevolg van machtsmisbruik, van bestuurlijke verloedering, door gewetenloze ambtenaren.

Ik wil best helpen de nederlaag van de betroffen bestuurders te verzachten door de gemaakte overtredingen, voortkomend uit menselijke zwakte, te begrijpen. Ik ben niet haatdragend. Maar, gewogen naar de ernst van hun misdaden en hun voorbeeldfunctie, dienen de betroffen bestuurders, naar mijn mening, en indachtig een maatschappelijk gelijkheidsbeginsel, wel linea recta de gevangenis in te gaan. Zij mogen tevens nooit meer bestuurder zijn op zeer belangrijke posities.

De rechtvaardigheid herstellen en het corrigeren van de door haar gemaakte fouten door het openbaar bestuur, in het conflict Trading Advice versus de Overheid, zal een zeer zware krachtproef voor de democratie blijken te zijn. Of het bestuursorgaan, vrijwillig, in deze opgave zal slagen, waag ik oprecht te betwijfelen. "Je maintaindre", al is de vraag wat dan!